Cięcie, wiercenie i szlifowanie

Decyduje płaszczyzna i głębokość cięcia. Przecinarka do posadzek z tarczą 350–600 mm nacina posadzki i dylatacje na głębokość 125–250 mm w linii prostej. Przecinarka ręczna z tarczą 300–350 mm tnie w pionie i pod kątem, do ok. 125 mm. Szlifierka kątowa z tarczą 115–125 mm poradzi sobie tylko z płytkimi nacięciami do 30–40 mm — do grubszych elementów jest za słaba.

Przecinarka do posadzek prowadzi tarczę po płycie i nacina beton na głębokość 125–250 mm w miejscu ułożenia. Piła stołowa jest stacjonarna: tnie elementy drobnowymiarowe — bloczki, kostkę brukową, płytki — tarczą 350–500 mm z chłodzeniem wodą w wannie. Przecinarka jedzie do materiału, a piła stołowa przyjmuje go do siebie. W ofercie mamy przecinarki do posadzek i piły stołowe marek Norton Clipper i Cedima.

Żelbet, czyli beton ze zbrojeniem stalowym, tnie się tarczą diamentową do betonu zbrojonego, o osnowie odpornej na stal. Grube elementy (30–50 cm) przecina przecinarka do posadzek lub piła ścienna o mocy kilkunastu kW, nie szlifierka. Prędkość obwodowa tarczy sięga 60–80 m/s, a cięcie prowadzi się na mokro dla chłodzenia stali i diamentu.

Duży, czysty otwór wykonuje wiertnica do betonu (rdzeniowa) z wiertłem diamentowym, czyli koronką prowadzoną na stojaku z równym dociskiem. Koronki mają średnice od 8 do ponad 400 mm: pod kotwy 8–20 mm, pod kanalizację 52–130 mm, pod kominy 200–400 mm. Otwory powyżej ok. 40 mm w żelbecie wierci się na mokro, bo wiertarką udarową nie uzyska się gładkiego rdzenia.

Trzy maszyny to trzy etapy przygotowania posadzki. Frezarka do betonu zdejmuje warstwę 1–10 mm bębnem z nożami, usuwając powłoki i nierówności. Śrutownica czyści posadzkę strumieniem śrutu stalowego, nadając szorstkość pod żywice praktycznie bezpyłowo. Zrywarka podłogowa odrywa stare wykładziny, kleje i płytki. W ofercie mamy frezarki, śrutownice i zrywarki Husqvarna Construction.

Posadzkę przygotowują i polerują szlifierki planetarne z obrotowym talerzem i głowicami z segmentami lub padami diamentowymi. Proces prowadzi się etapami: segmenty gradacji 30–120 usuwają nierówności, a pady 200–3000 dają połysk, zwykle w 5–8 przejściach. Do dużych powierzchni bierze się maszyny o szerokości 500–800 mm; w ofercie NORWIT.PL są maszyny marek Lavina i Dr. Schulze.

Cięcie betonu uwalnia szkodliwy pył krzemionkowy, usuwany dwiema metodami. Cięcie na mokro polega na podawaniu wody na tarczę — chłodzi ona segment, wiąże pył w szlam i obniża zużycie tarcz o 20–30%, lecz wymaga odprowadzenia wody. Cięcie bezpyłowe to praca na sucho z osłoną tarczy podłączoną do odkurzacza klasy M lub H, wychwytującego 90–95% pyłu. Na mokro tnie się na zewnątrz, bezpyłowo — wewnątrz budynków.

Agregat zasilający potrzebny jest w dwóch przypadkach. Maszyny hydrauliczne — piły ścienne i najcięższe wiertnice — nie mają własnego napędu i wymagają agregatu hydraulicznego (power packa) o mocy kilkunastu do kilkudziesięciu kW. Drugi przypadek to zasilanie maszyn elektrycznych bez dostępu do sieci, agregatem prądotwórczym. Sprzęt dużej mocy często wymaga 400 V; w ofercie mamy agregaty Husqvarna Construction.

Ceny obejmują kilka rzędów wielkości: tarcze i koronki diamentowe od ok. 100 zł do kilkuset zł, przecinarki ręczne i piły stołowe od kilku tysięcy zł, a przecinarki do posadzek, wiertnice i szlifierki planetarne od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy zł. Zakup opłaca się firmom pracującym regularnie; przy jednorazowej pracy rozważ wynajem. Aktualne ceny sprawdzisz na kartach produktów.

Dobór polega na dopasowaniu twardości osnowy segmentu do materiału. Do dojrzałego betonu stosuje się tarczę uniwersalną, do żelbetu — tarczę i koronkę do betonu zbrojonego odporne na stal, do asfaltu — tarczę o twardej osnowie, a do betonu komórkowego — tarczę do materiałów porowatych ciętą na sucho. Świeży beton (1–2 dni) tnie się na mokro. Średnicę koronki dobiera się do instalacji: 8–20 mm, 52–130 mm, 200–400 mm.